1979 - La Belle Hélène

De operette La Belle Hélène werd uitgevoerd op 28 & 29 september 1979 in De Schouw, Uden

Muzikale leiding   Cees van Gorp
Regie   Johan Klaassen
Choreografie   Margriet Franken
 
Menalaos - Koning van Sparta   Joop-David de Ruyter
Helena - Zijn vrouw   Thea Vermeulen-Peek
Paris - Trojaanse prins   Ralph Beckers
Chalchas - Hogepriester van Jupiter   Frans van Dun
Agamemnon - Koning der Koningen   Ton de Kort
Orestest - Zijn zoon   Nel van der Mey
Achillis - Koning van Pthiodes   Cees Mast
Ajax 1 - Koning van Salamis   Gerard van Dongen
Ajax 2 - Koning van Lokrië   Edward Hoepelman
Parthenis - Vriendin van Orestes   Ginny Seip
Laeana - Vriendin van Orestes   Willy Sipkes
Philokomus - Dienaar in de tempel   John Snijders
Euthycles - Smid   Dré Verkerk
Bacchis - Vertrouweling van Helena   Anneke Stultiens
 
Muzikale begeleiding   Groot Beroepsorkest
Ballet   Balletschool Margriet Franken


Udense Operettevereniging zong ferm, helder en fris.

Als er iets ons is meegevallen tussen de diverse manifestaties die men in 'de provincie' zoals dat heet kan meemaken dan was dat wel de opvoering van opera-boeffe La belle Hélène van Jaques Offenbach door de Udense Operettevereniging in 'De Schouw' te Uden.

Het toneel in Uden is niet groot zodat het koor niet bijster veel ruimte had, iets wat voor het bescheiden, in feite al te bescheiden ballet van Margreet Franken uit Breda nog nadeliger was maar de amateur-zangeressen en zangers zongen ferm, helder en fris. Vanwege de klassieke uitmonstering konden de dames of liever gezegd hun favoriete kapsalons zich uitleven in fraaie haarfantasieën. Daar had men zo te zien een dankbaar gebruik ven gemaakt. Voor het podium-laten we maar zeggen orkestbak -zat een behoorlijk aantal vakmuzikanten voornamelijk gerecruteerd uit de radio-orkesten zodat Cees van Gorp met zijn directie van het geheel zich over de instrumentale vertolking niet al te veel kopzorg hoefde te maken. Heel kritische luisteraars konden uiteraard wel horen dat alles nog meer van een leien dakje zou gaan indien de financiën het mogelijk zouden maken om nog wat meer op het geheel te kunnen werken dan slechts met een generale repetitie, hoe handig de musici zich door hun partijen heen blazen, strijken of wat dan ook. De solopartijen mochten er stuk voor stuk zijn. Blijkbaar heeft er een fijne neus voor gehad om uit amateurs semi-professionele of aankomende beroepsvocalisten en slechts een enkele echte rot in het vak een geheel op de planken te brengen dat de belangstellenden niet alleen een plezierige avond bezorgde maar ze ook vocaal wist te boeien. Ralph Beckers stond volledig voor de tenorpartij van Paris in. Hetzelfde mag men gerust zeggen van Thea Vermeulen-Peek die de andere hoofdrol, die van de mooie Helena , vervulde. Officieel heet ze geen zangeres van professie maar ze doet het met een allure, het begrip en ook met de mogelijkheden die horen bij een vakmatige beoefening van dramatische zang. Iets nasaals liet ze vooral in het begin, deze keer wel horen. Het bleek echter dat ze wat gehinderd wordt door een ontsteking in een van de holtes tussen neus en oor, iets wat uiteraard invloed op haar zang had. De rol van Menealos was in handen van de zeer jonge Joop-David de Ruyter, die zo te horen echt wel wat belooft. Ook de Achillispartij viel op door het aangename tenorgeluid van Cees Mast. Zo waren ook de kleinere partijen meer dan aannemelijk, men mag wel zeggen goed bezet,iets wat zeker een bijzondere vermelding verdient. Men zou zich het in de maling nemen van een serieus klassiek gegeven wat Offenbach in deze, tussen komische opera en operette instaande melodramatische vorm, nog sprankelender voor kunnen stellen, iets wat mogelijk in de Franse taal beter tot zijn recht zou komen. Als geheel hebben we echter voor de prestatie in Uden bijzonder veel waardering. Het mocht gezien en gehoord worden. Niet alleen daar maar ook elders