1975 - Der Bettelstudent
Der Bettelstudent werd gespeeld op 27 & 28 november 1976 in De Schouw, Uden
| Muzikale leiding |
|
Cees van Gorp |
| Regie |
|
Harrie van Luenen |
| Piano |
|
Co Wijs |
| |
| Palma - Gravin |
|
Wil smit |
| Laura - Haar dochter |
|
Thea Vermeulen-Peek |
| Cristine - Haar dochter |
|
Tine van de Ven |
| Stefan - Bettelstudent |
|
Ben van Bladel |
| Josef - Bettelstudent |
|
Ton Otten |
| Ollendorf - Overste |
|
Cees Mast |
| Mikosch - Neef van Palma |
|
John Snijders |
| Enterich - Gevangenbewaarder |
|
Henk Hillebrink |
| Piffke - Cipier |
|
Abraham Koch |
| Onuphrie - Bediende van Palma |
|
Jod Reijers |
| Prinses Eugenie |
|
Eugenie Ohlenbusch |
| Daun - Majoor |
|
Jos van Kampen |
| Henrici - Ritmeester |
|
Antoon Hendriks |
| Paumgarten - Luitenant |
|
Cyriel Haeve |
| Wangenheim - Cornet |
|
Thea Coolen |
| Waard |
|
Joop van Duyn |
| Notaris |
|
Joop van Duyn |
| Kasteelbeheerster |
|
Caroline van Barneveld |
| Burgemeester |
|
Piet Overgaag |
| |
| Muzikale begeleiding |
|
Groot beroepsorkest |
Brabants Dagblad
Succesvolle Bettelstudent in De Schouw in Uden
Zaterdag en Zondagavond werd in De Schouw door de Udense Operette vereniging de onverwoestbare bestseller van Carl Millöcker, Der Bettelstudent, ten beste gegeven.
Zwaarwichtigheden behoeft men in een operette niet te riskeren. Noch muzikaal, noch wat de handeling betreft. Dat is ongetwijfeld de reden dat vele hier een stuk van hun vrije tijd in steken. Zo vindt men muzikaal en theatraal veel voldoening in het instuderen en opvoeren van een genoeglijk stuk verleden tijd. Geen wonder dat het podium in De Schouw eigenlijk te klein was om al de enthousiaste zanglustigen te bergen. Het toneel stond stijf als het volk, de gevangenen, de burgers, de horigen en soldaten te hoop,liepen. De partijen zaten er goed in. Cees van Gorp bleek bovendien de touwtjes goed in handen te hebben zodat zang en instrumentale begeleidingen elkaar gemakkelijk konden vinden.
Uit eigen gelederen kon men echter niet alles af, wilde men tot een goed geheel komen. Men had er verstandig aan gedaan om geen amateurs achter de lessenaars van het orkest te hebben. De ongeveer zestien mensen uit orkesten van de omroep wisten het met dirigent Cees van Gorp best te klaren. Uit de bak, of liever gezegd voor het podium, want een orkestbak is er niet (in feite is het hele complex DE Schouw goed bedoeld maar nogal benepen opgezet) klonken dus geen onzekerheden op.
Amateur werk dient men in de eigen verhoudingen te taxeren. Het waren niet allemaal geboren tonelisten die de belangrijkste partijen moesten schragen, maar over het algemeen werd er goed gezongen. Voor enige partijen had men wat verder gekeken dan de eigen Udense gelederen.
Zo werd de dankbare partij van Laura gezongen door de Tilburgse sopraan Thea Vermeulen-Peek, die wat haar vocale kunnen aangaat een zodanig niveau bereikt dat het voor beroepswerk niet onder hoeft te doen. Men ontmoet haar dan ook regelmatig in het zuiden en zelfs daarbuiten in allerlei muziekdramatische producties (onlangs in Tilburg en Delft, over veertien dagen in Nabucco in Den Bosch en Tilburg).
Wie tegen toneelzaken soms wat kritisch aankijkt zal soms met verbazing constateren hoe het verhaal op vaak simpele wijze zijn verloop of draai krijgt. Als men geen kniesoor is kijkt men wel over die luchthartigheden heen. Met een beetje fantasie kan de regie de al te lompe kantjes er wat afvijlen. Harrie van Luenen slaagde daar redelijk in. In muzikaal opzicht kwam men in Uden trouwens heel wat verder dan het bij amateurs aanvaardbare. Dat het wat lang duurde was onder andere te wijten aan het kleine toneel waarop men maar slecht uit de voeten kan. Het genoegen van de avond heeft dat echter in het geheel niet geschaad.
